آره رفیق، اسم این نوشیدنیها مال این دور و بر نیست؛ از اون سر دنیا اومده و شاید تو نگاه اول، وصلهی پاتوق سنتی ما نباشه. ولی مگه حالِ خوش، مرز میشناسه؟ ما گشتیم و دیدیم این رفقای فرنگی هم حرفای زیادی برای گفتن دارن. یه روز گرم، خنکای یه آیس لته یا موهیتو همون کاری رو با آدم میکنه که یه کاسه پالودهی تگری میکرد؛ به شرطی که با مَرام و مَعرِفت درست بشه.ما هم تو کافه روحی، دقیقاً همین کار رو کردیم. به دستور اصلیشون وفادار موندیم، اما امضای خودمون رو پاش زدیم. اینجا برای آیس لاته از یه قهوهی جوندار و اصیل استفاده میکنیم که عطرش هوش از سرت ببره؛ نعنا و لیموش رو همون موقع تازه برات آماده میکنیم و از سیروپهای بازاری استفاده نمیشه. خلاصه که اسمشون شاید فرنگی باشه، ولی صفایی که تو این لیوانها ریختیم و کیفیتی که پاش گذاشتیم، کاملاً «روحی» و ایرانیه.این سردآبها، رفقای جدید پاتوق ما هستن. اومدن که کنار شربت و دمنوشهای خودمون، یه حال خوش جدید برات بسازن. چه سر یه قرار مهم باشی، چه دنبال یه گوشه دنج برای کار، یا اینکه فقط بخوای چند دقیقهای از گرما فرار کنی و سرحال بیای، اینجا یه لیوان خنک و مشتی منتظرته.