آقا، افطار که تموم میشه، هیچی مثل یه چای تازهدم و دبش، جیگر آدم رو حال نمیاره. این قوری دو نفره، مخصوصِ شبنشینیهای ماه رمضونه. یه قوری چای سیاه، لبسوز و خوشرنگ براتون میاریم که کنارش دلبرترین شیرینیهای این ماه نشستن: یه زولبیای ترد، چهار تا بامیهی پرشهد و دو تا شاخه نبات که تو استکانت هم بزنی. یکی تو بریز، یکی رفیقت. صدای به هم خوردن نعلبکیها و مزه کردنِ اون شیرینیهای بهشتی کنار چایِ تلخ، قشنگ خستگی کل روز رو از تنت بیرون میکنه. یه ترکیب اصیل برای گپوگفتهای بعد از افطار.
