اهالی این سفره اگه با صاحب‌خونه راحت باشن تعارف رو کنار میذارن، یکی می‌گه: «یه ته دیگ بیشتر بی زحمت!» اون یکی می‌گه: «خورشت رو اضافه کن» نفر سومی هم می‌گه: «دستت طلا از اون یکی پلو هم بریز» کم‌کم هرکس تکه‌ی خودش رو پیدا می‌کنه و سفره شکل می‌گیره. جورچین‌ها همون جایی‌ان که قرار نیست کسی بگه سفره باید دقیقاً چطور باشه؛ تکه‌ها رو خودت انتخاب می‌کنی و کنار هم می‌ذاری تا جورِ خودت دربیاد.
